Kruiden Gemalen

Ascophyllum nodosum, beter bekend als knotswier, is een type bruinwier dat wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van kleine blaasjes met slijmerige inhoud aan de stengels, waarin de voortplantingsorganen zich bevinden. Deze stengels bevatten ook grote, met gas gevulde knobbels die ervoor zorgen dat de plant rechtop blijft staan onder water. Knotswier varieert in kleur van olijfgroen tot goudbruin. Het thallus kan een lengte bereiken van 30 tot 60 cm en is flexibel, zodat het kan meedeinen met de krachtige bewegingen van het water.

Absintalsem (Artemisia absinthium) is een plant uit de composietenfamilie (Asteraceae). Deze soort staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als vrij zeldzaam en matig in aantal afgenomen. Het is een vaste plant die van nature groeit op droge, kalkrijke, stikstofrijke en bewerkte gronden in gematigde streken van Europa, Azië en Noord-Afrika. De geslachtsnaam Artemisia is afgeleid van de Griekse jachtgodin Artemis.
Het bittere extract van deze knoppen is een belangrijk ingrediënt in dranken zoals vermout en klassieke absint. De belangrijkste smaakstoffen hierin zijn absinthine en het naar menthol ruikende terpeen thujon.

Anijszaad heeft een natuurlijk zoete, warme smaak die doet denken aan drop. Het is een veelzijdige smaakmaker die zowel in zoete als hartige gerechten gebruikt kan worden. Over de hele wereld wordt anijszaad gebruikt in snoepgoed, en het wordt ook vaak toegevoegd aan likeuren, zoals Ouzo.
Je kunt anijszaad toevoegen aan brood, gebak, koekjes, fruit en peperkoek. In de Indische keuken is anijs onmisbaar in curry's en bij visgerechten, en het geeft een heerlijke smaak aan groenten zoals pompoen en wortel. In Nederland is het een traditie om anijszaad te gebruiken op beschuit met muisjes bij een geboorte.
Anijszaadthee heeft een warme, milde smaak en is populair als thee na het eten.

Aroniabessen, ook wel zwarte appelbessen genoemd, groeien aan compacte struiken van ongeveer 1 tot 3 meter hoog. De bessen hebben een diep paarse tot zwarte kleur en worden al lange tijd in verschillende culturen gebruikt.
De bessen bevatten verschillende natuurlijke plantenstoffen, waaronder anthocyaninen en polyfenolen. Deze stoffen zorgen onder andere voor de karakteristieke kleur van de vrucht en spelen een rol bij de bescherming van het zaad in de vrucht. In vergelijking met blauwe bessen bevatten aroniabessen relatief veel anthocyaninen.
Aroniabessen zijn een populair ingrediënt in bijvoorbeeld sappen, thee en jams vanwege hun rijke kleur en smaak.

De artisjok (Cynara scolymus) is een plant die oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied komt. De groene of paarse bloemknoppen worden vaak gegeten als groente en zijn bekend om hun licht bittere, aromatische smaak. De plant wordt al eeuwenlang gebruikt in verschillende keukens en bereidingen.
Artisjokken bevatten een breed scala aan voedingsstoffen en fytonutriënten. Zo bevatten ze bètacaroteen, vitamine C, vitamine B en mineralen zoals calcium, magnesium en kalium. Daarnaast bevatten ze flavonoïden, enzymen en tannines, die bijdragen aan de karakteristieke kleur en smaak van de bloemknoppen.
Dankzij hun rijke smaak en unieke textuur zijn artisjokken populair in salades, soepen, pasta’s en diverse culinaire gerechten.

Ashwagandha, officieel bekend als Withania somnifera, is een plant die al eeuwenlang wordt gebruikt binnen de ayurvedische traditie uit India. Binnen deze traditionele leer wordt ashwagandha aangeduid als een zogenoemde rasayana, een term die in de Ayurveda wordt gebruikt voor kruiden met een bijzondere culturele en historische betekenis.
De plant behoort tot de Magnoliophyta-familie en staat ook bekend onder de namen Indiase ginseng en winterkers. De wortel van de plant wordt traditioneel het meest toegepast.
De naam ashwagandha betekent letterlijk “paardengeur”, een verwijzing naar de karakteristieke, aardse geur van de verse wortel. In de Indiase cultuur wordt het kruid vaak symbolisch geassocieerd met kracht en vitaliteit, vergelijkbaar met die van een paard.

Basilicum (Ocimum basilicum) is een aromatische plant uit de lipbloemenfamilie (Lamiaceae). De naam basilicum is afgeleid van het Oudgriekse woord basileus, wat “koning” betekent. Deze herkomst ligt ook ten grondslag aan de alternatieve benaming koningskruid. Oorspronkelijk komt basilicum voor in gebieden tussen Centraal-Afrika en Zuidoost-Azië, waar de plant al lange tijd wordt gewaardeerd.
Binnen verschillende traditionele systemen en historische bronnen komt basilicum voor als onderdeel van cultureel en kruidkundig gebruik. In oude teksten en farmacopeeën wordt de plant genoemd in uiteenlopende contexten, wat haar een bijzondere plaats geeft binnen de geschiedenis van kruidkundige tradities.
Basilicum is te herkennen aan haar zachte, groene bladeren en karakteristieke geur. 

De berendruif (Arctostaphylos uva-ursi) is een laagblijvende, groenblijvende plant uit de heidefamilie (Ericaceae). De Nederlandse naam “berendruif” verwijst naar een oude volksopvatting dat beren graag de vruchten van deze plant zouden eten.
De wetenschappelijke naam is een zogenoemde tautologie, opgebouwd uit zowel Griekse als Latijnse woorden. Arktos (Grieks) en ursus (Latijn) betekenen beide “beer”, terwijl staphyle en uva beide “druif” betekenen. De naam benadrukt daarmee tweemaal dezelfde betekenis.
Berendruif wordt al sinds de middeleeuwen genoemd in historische kruidenboeken en maakt deel uit van de Europese kruidkundige traditie. Binnen deze context werd de plant beschreven en gewaardeerd vanwege haar bijzondere plaats in traditioneel gebruik.

De berk (Betula) is een boom die al eeuwenlang een bijzondere plaats inneemt binnen Europese culturen en tradities. In historische context werd de berk soms gezien als een symbolische of zelfs heilige boom, onder andere vanwege haar rol in seizoensrituelen en volksgebruiken.
In het vroege voorjaar, vlak voordat de boom begint uit te lopen, kan berkensap worden afgetapt. Dit moment valt samen met de periode waarin de sapstroom het meest actief is. Ook de jonge berkenbladeren worden traditioneel in deze fase verzameld. Zowel het sap als de bladeren maken deel uit van oude gebruiken en worden al lange tijd beschreven in botanische en kruidkundige bronnen.
Berkenblad bevat van nature verschillende plantaardige bestanddelen, waaronder flavonoïden, saponinen en tannines.

Bitterhout, in Suriname bekend als kwasibita, is het kernhout van Quassia amara, een plantensoort uit het geslacht Quassia, behorend tot de hemelboomfamilie (Simaroubaceae). De plant is van oorsprong afkomstig uit tropisch Zuid-Amerika.
Quassia amara is een kleine, altijdgroene struik die voorkomt in onder andere de Guyana’s, noordelijk Brazilië en Venezuela. De plant groeit voornamelijk in de onderlaag van het regenwoud. Opvallend zijn de felrode bloemen, die voornamelijk door kolibries worden bestoven. Vanwege deze decoratieve bloemen wordt de plant ook buiten haar natuurlijke leefgebied aangeplant als sierplant.

De brandnetel (Urtica dioica) is een krachtige en veelzijdige plant die op veel plaatsen voorkomt, ondanks zijn prikkelende eigenschap bij aanraking. Bekend om zijn culinaire toepassingen, zoals brandnetelsoep en -thee, staat de brandnetel ook bekend om zijn gezondheidsvoordelen.
Brandnetelblad is een traditioneel kruidengeneesmiddel met diverse toepassingen. Het draagt bij aan een gezonde huid, geeft glans aan het haar en versterkt de nagels. Bovendien kan het helpen bij het verzachten van de luchtwegen en het handhaven van een goede vochthuishouding. Daarnaast biedt het ondersteuning aan het hart en de bloedvaten.

Chlorella, een eencellige groene alg behorend tot de familie van groenwieren, gedijt in meren en rivieren van Zuidoost-Azië. Deze microscopische organisme is een ware schatkamer aan voedingsstoffen, waaronder eiwitten, vitamines, spoorelementen en omega 3-vetzuren.
Haar veelzijdigheid komt tot uiting in het ondersteunen van het immuunsysteem en het bevorderen van de leverontgifting. Tevens draagt chlorella bij aan een gezonde spijsvertering en ondersteunt het een normale darmfunctie. De naam 'chlorella' vindt zijn oorsprong in de Griekse woorden 'chloros' en 'ella', wat respectievelijk 'groen' en 'klein' betekent.

Curcuma (ook bekend als Kurkuma) (Curcuma longa) wordt wereldwijd gerespecteerd als een van de meest waardevolle kruiden. Het vindt zijn oorsprong in de tropische gebieden van India en Zuidoost-Azië. Het poeder van de wortel staat bekend om zijn populariteit in de Aziatische keuken en staat in Nederland bekend als geelwortel, vanwege zijn rol in het kleuren van kerrie en mosterd.
Naast zijn culinaire toepassingen biedt curcuma ook diverse gezondheidsvoordelen. In India wordt curcuma al eeuwenlang gebruikt vanwege zijn effectieve werking op soepele gewrichten en de darmfunctie. Het is een krachtige antioxidant die gunstig is voor de lever en het bewegingsapparaat, terwijl het ook de spijsvertering bevordert.

Curcuma (ook bekend als Javaanse Gember) (Curcumae zanthorrhizae) wordt wereldwijd gerespecteerd als een van de meest waardevolle kruiden. Het vindt zijn oorsprong in de tropische gebieden van India en Zuidoost-Azië. Het poeder van de wortel staat bekend om zijn populariteit in de Aziatische keuken en staat in Nederland bekend als geelwortel, vanwege zijn rol in het kleuren van kerrie en mosterd.
Naast zijn culinaire toepassingen biedt curcuma ook diverse gezondheidsvoordelen. In India wordt curcuma al eeuwenlang gebruikt vanwege zijn effectieve werking op soepele gewrichten en de darmfunctie. Het is een krachtige antioxidant die gunstig is voor de lever en het bewegingsapparaat, terwijl het ook de spijsvertering bevordert. 

Damiana (Turnera diffusa) is een struik die zijn oorsprong vindt in het zuiden van Texas in de Verenigde Staten, evenals in Midden-Amerika, Mexico, Zuid-Amerika en het Caribisch gebied. Het behoort tot de familie Passifloraceae en wordt al eeuwenlang door de Maya-indianen gebruikt vanwege de bekende effecten op het libido. Zowel mannen als vrouwen hebben baat bij de libido-ondersteunende eigenschappen van damiana, dat ook bekend staat om zijn stressverlagende werking.
In Mexico bereiden vrouwen vaak thee van de geurige bladeren van de damianastruik of roken ze om hun lustgevoelens te stimuleren. Damianablad bevat verschillende actieve stoffen, waaronder bèta-sitosterol, arbutine en alkaloïden.

Rode zonnehoed (Echinacea purpurea) is een van de meest geteelde en gebruikte kruiden ter wereld vanwege zijn positieve invloed op het immuunsysteem. De geslachtsnaam 'echinacea' is afgeleid van het Griekse woord 'echinos', wat 'egel' betekent, vanwege de stekelige bloemkegel. Sinds het begin van de vorige eeuw is er in Europa veel onderzoek gedaan naar Echinacea purpurea.
Deze plant heeft een rijke geschiedenis en is oorspronkelijk afkomstig uit Noord-Amerika. Inheemse stammen gebruikten deze vaste plant vanwege de gunstige effecten op het immuunsysteem. Kolonistenarts H.C.F. Meyer nam deze kennis van de inheemse bevolking over en bracht in 1871 het eerste product op basis van echinacea op de markt.

Siberische ginseng (Eleutherococcus senticosus) heeft al eeuwenlang een goede reputatie in zowel China als Rusland als ondersteuner van het afweersysteem. Het extract van de wortel van Siberische ginseng is gunstig voor het geheugen en concentratievermogen.
De wortels zijn een rijke bron van bèta-caroteen, vitamine B1, B2, C en E, en ze bevatten veel eleutherosides. Het is belangrijk om Siberische ginseng niet te verwarren met zijn Koreaanse variant (Panax ginseng) of de Amerikaanse (Panax quinquefolius). Niet alleen verschillen de namen, maar ook de eigenschappen.

Fenegriek (Trigonella foenum-graecum), ook bekend als foenegriek, bokshoornklaver of Grieks hooi, staat bekend om zijn diverse gezondheidsvoordelen. Het kan helpen de eetlust te stimuleren, het immuunsysteem te ondersteunen en de vetstofwisseling te bevorderen.
Deze veelzijdige plant wordt vooral gebruikt als specerij in de Indiase keuken. De aromatische bladeren van fenegriek worden ook toegepast om de bittere smaak van medicijnen te maskeren. Oorspronkelijk afkomstig uit het Middellandse Zeegebied, heeft fenegriek later ook populariteit verworven in Azië. 
Fenegriek is rijk aan essentiële mineralen zoals ijzer en koper. Bovendien bevat het saponinen en coumarinen, waarbij coumarinen bekend staan om hun aangename hooi-achtige geur.

Gember is afkomstig van de wortel van de gemberplant (Zingiber officinale) en wordt in veel landen als specerij gebruikt vanwege zijn sterke smaak. Het bevat diverse bioactieve stoffen, waaronder gingerol, shogaol en zingiberene. Gember biedt ondersteuning aan het immuunsysteem, bevordert een gezonde spijsvertering en heeft een gunstig effect op het hart en de bloedvaten. Bovendien kan gember het welzijn bevorderen tijdens reizen met voertuigen.

Gerstegras (Hordeum vulgare) wordt verkregen door gerst volledig te laten ontkiemen en vervolgens de groene scheuten af te snijden wanneer ze een hoogte van 20 à 30 cm bereiken. Dit gras staat bekend om zijn hoge voedingsstofdichtheid. Het zit boordevol bioflavonoïden, bètacaroteen en een breed scala aan vitamines, waaronder A, B1, B2, B3, B6, B12, C, E en K. Bovendien bevat gerstegras mineralen zoals calcium, fosfor, kalium, ijzer en zink. Gerstegraspoeder is ook een rijke bron van chlorofyl en bevat alle essentiële aminozuren.

Panax Ginseng is een plant met een langzaam groeiende stevige wortel. Panax Ginseng wordt beschouwd als één van de belangrijkste medicinale kruiden in de traditionele Chinese geneeskunde. Eigenlijk is het zelfs werelds bekendste kruid. Panax ginseng wordt al meer dan 5000 jaar gebruikt om de gezondheid en het welzijn van de mens te optimaliseren in Azië. In de wereld van de Chinese etnofarmacologie wordt het al meer dan 3000 jaar gebruikt.
Panax ontleent zijn naam aan het Griekse woord “panacee”, wat “alles-genezer” betekent. Gingsen is op dit moment ’s wereld meest populaire en meest krachtige adaptogene kruid. Adaptogene kruiden helpen het lichaam op een natuurlijke manier met stress om te gaan en bewerkstelligt een homeostatische balans tussen lichaam en geest.

Echte heemst (Althaea officinalis) behoort tot de kaasjeskruidfamilie (Malvaceae) en is wereldwijd verspreid door menselijke activiteit, vooral naar gebieden met geschikte bodem, vochtigheid en klimaat.
Het zetmeel in de wortel, vermengd met eiwitachtige stoffen, werd vroeger gebruikt bij het maken van marshmallows en spekken. De bladeren kunnen gekookt worden gegeten en de bloemen zijn rauw te gebruiken in salades.
Heemstwortel heeft een verzachtende werking op de luchtwegen (bron WHO) en wordt het gebruikt in hoestsiropen.

Heermoes (Equisetum arvense), ook bekend als paardenstaart vanwege zijn uiterlijk, behoort tot de paardenstaartfamilie. Het staat bekend om zijn ondersteunende eigenschappen voor de huid, het haar en de nagels, en het biedt voordelen voor de lever en de bloedvaten. Heermoesextract heeft een natuurlijk kalmerend effect en bevordert een gezonde vochtbalans.
Deze plant gedijt in verschillende omgevingen, zoals weiden, langs wegen, op woeste gronden en tegen hellingen. Heermoes is een van de oudste plantensoorten op aarde, die al 390 miljoen jaar bestaat. Dankzij zijn diepe wortels kan heermoes mineralen uit de diepten van de aarde halen. Daarom zit heermoes boordevol waardevolle stoffen, waaronder mineralen, vezels en silicium.

De Japanse Notenboom (Ginkgo biloba), staat ook bekend als de Japanse tempelboom en wordt al eeuwenlang gebruikt in de traditionele Chinese kruidengeneeskunde. Ginkgo biloba wordt toegepast om de bloedcirculatie te verbeteren, om de concentratie te bevorderen en het geheugen te ondersteunen. De belangrijkste bestanddelen van ginkgo biloba zijn (bio)flavonoïden (flavonglycosiden), bilobaliden en ginkgoliden (terpeenlactonen).
Het is een unieke loofboom die wordt beschouwd als een soort zonder directe familiebanden. Charles Darwin noemde de ginkgo biloba een 'levend fossiel', omdat hij al zo'n tweehonderdvijftig miljoen jaar bestaat. Van oorsprong komt de ginkgo uit China.